Sivas-kangal'a bağlı iğdeli köyünden yetişmiş olan ozanımız küçük yaşlarda bağlama çalmayı ögrendi. Önce aşıklık geleneğinde usta malı türküler söyleyen Papur, sonraları kendi türkülerine ağırlık verdi. Türkiye'nin birçok yerini dolaştı. 1970'li yıllardan itibaren toplumsal konulara yönelen Papur bu dalda da birçok eser verdi. Fevkalede harika uzunhavalarıyla, halk muziğindeki kâmilliği herkes tarafından kabul edilmiş, anadoluda en az bir Refik Başaran ya da Mahzuni Şerif kadar tanınan, mühim mahalli ozanlarımızdandır.

A

1- Ne Arayanım Ne Soranım Var
2- Öyle Bir Yerdeyim Ki
3- Gavurun Kızı (Öldüm Ha)
4- Halim Ne Olur (Uzun Ha)
5- Ötme Bülbül
6- Bir Zaman
7- Halaylar Çekerdik

B

1- Başı Ağrımadan
2- Yürü Gardaş
3- Sözden Ne Haber
4- Yüce Dağ Başında
5- Kiymetini Bilen Olmaz
6- Emmim Gile Gelin Oldun
7- Kendimden Nefret Ediyorum

Bahar ayı geldi karlar eridi
Derelerin coşan seli ben olsam
Ağaçlar yeşermiş çiçekler açmış
Yeşeren yaprağın dalı ben olsam

Yayladan erimiş kar ile buzlar
Göllerden uçmuş yar turnalar kazlar
Dizilmiş gidiyor gelinlik kızlar
Yaylanın o güzel yolu ben olsam

Çiçeğe bürünmüş hep kara yerler
Yaylalar o dağlar ovalar çöller
Bahçede açılmış tomurcuk güller
Açılan güllerin han ben olsam

Papur der ki sakın hele ne olmuş
Nazlı yarin yurdu çiğdem gül olmuş
Bütün cümle alem şad olup gülmüş
Şad olup gülenin biri ben olsam

söz ve müzik: Abdullah Papur